Fındık hasadı başladı, heyecanla beklenen yeni sezon sürüyor…

Ama bu yıl üreticinin yüzü pek gülmüyor.

Toprak Mahsulleri Ofisi’nin (TMO) açıkladığı 200 TL’lik taban fiyat, beklenen müjde yerine derin bir hayal kırıklığına dönüştü.

Şimdi sormak gerek: Gübre, mazot ve işçi yevmiyesi gibi kalemler ateş pahasıyken, bu fiyat neyin karşılığıdır?

Girdilerdeki fahiş artışlar, üreticinin omuzlarındaki yükü her geçen gün artırıyor. Fındık bahçesinde dökülen alın terinin karşılığı, sadece maliyetleri zor karşılayan, hatta zarara sürükleyen bir rakam mı olmalı?

Muhalefet partilerinin ve üreticilerin "En az 300 TL olmalı" çağrısı bu yüzden daha da anlam kazanıyor. Bu çağrı, sadece bir fiyat artışı talebi değil, fındık üreticisinin emeğinin karşılığını alamamasının bir isyan çığlığıdır.

Üstelik sadece ekonomik sorunlar değil, iklim değişikliğinin getirdiği belirsizlikler de üreticiyi canından bezdirmiş durumda. Kuraklık, don ve aşırı yağışlar rekolteyi her an vurabilir. Bu kadar çok riskle boğuşan bir sektörün, en azından fiyat konusunda istikrar ve güvence bulması gerekmez mi?

Fındık üreticileri, artık sadece fiyatın güncellenmesini istemiyor. Onlar, alın terlerinin karşılığını alabilecekleri, maliyetlerin altında ezilmeyecekleri bir sistem talep ediyorlar.

Alan bazlı gelir destekleri, mazot ve gübre yardımlarının artırılması, sektörde daha adil bir yapının kurulması en büyük beklentileri. TMO ve Fiskobirlik gibi kurumların, piyasayı regüle etme ve üreticiyi koruma görevini hakkıyla yerine getirmesi, bu sezonun en kritik gündemi olmalı.

Yoksa bir avuç fındık için bu kadar çok derdin altına giren üretici, geleceğe dair umutlarını kaybetmeye devam edecek.

Unutmayalım, fındık sadece bir ürün değil, bu toprakların en büyük zenginliğidir. O zenginliğin değerini bilmek, hepimizin sorumluluğudur.

Yayın Tarihi: 24/08/2025 - 12:18